Trwałość żelbetu rozstrzyga się w pierwszych godzinach po wylaniu mieszanki, a nie w momencie projektowania. Nawet poprawnie zwymiarowany element straci nośność szybciej, jeśli wykonawca potraktuje betonowanie jako prostą czynność polegającą na wypełnieniu szalunku. Najczęstszym błędem jest zbyt wczesne lub zbyt późne zagęszczanie mieszanki. Wibrator włożony na kilka sekund i wyjęty od razu nie usunie powietrza z dolnych partii zbrojenia, a zbyt długie trzymanie go w jednym miejscu powoduje rozdzielenie kruszywa od zaczynu. Oba scenariusze kończą się pustkami wokół prętów i to one jako pierwsze zaczną korodować.

Drugi problem to sposób układania mieszanki. Zrzucanie betonu z dużej wysokości prowadzi do segregacji składników, a przerwy technologiczne bez odpowiedniego przygotowania powierzchni tworzą słabe styki między warstwami. Równie często lekceważy się pielęgnację. Beton pozostawiony bez osłony w upale wysycha zbyt szybko, w chłodzie zaś przemarza, zanim osiągnie wymaganą wytrzymałość. Skurcz i mikropęknięcia, które się wtedy tworzą, są później idealną drogą dla wody i chlorków. Warto pamiętać, że rola otuliny zbrojenia w praktyce sprowadza się do tego samego — chroni pręty przed czynnikami zewnętrznymi i bez niej najlepsza recepta betonu nie pomoże.

Kolejny błąd wykonawczy to ignorowanie geometrii zbrojenia przy układaniu mieszanki. Krzywe kratownice, pręty dociśnięte do szalunku i podkładki dystansowe, które przesunęły się w trakcie wibrowania, sprawiają, że otulina w niektórych miejscach praktycznie przestaje istnieć. Projektant zakłada kilka centymetrów ochrony, a na budowie zostaje jeden. Woda z opadów i solanka drogowa wnikają wtedy bezpośrednio do pręta, a korozja postępuje od środka, zanim ktokolwiek zauważy rdzę na powierzchni. Naprawa takiego elementu jest kosztowna, a często niemożliwa bez rozbiórki.

Ostatnia grupa błędów dotyczy rozszalowywania i obciążania konstrukcji. Zdejmowanie deskowania przed osiągnięciem wymaganej wytrzymałości, wczesne obciążenie stropu materiałami budowlanymi czy ruch pojazdów po świeżym betonie powodują naprężenia, których młody beton nie przenosi. Powstają rysy, które w połączeniu z brakiem otuliny i złą pielęgnacją przyspieszają degradację całego elementu. Żelbet projektuje się na dziesięciolecia, ale jego rzeczywista trwałość zależy od kilku decyzji podejmowanych w ciągu pierwszych dni na budowie.